Blogs
Digital Fairness Act: merken verantwoordelijk voor influencers
Brussel wil dat elke gesponsorde post als reclame herkenbaar is, en het wil dat merken en bureaus daarvoor zorgen. Dit verandert de Digital Fairness Act voor influencer marketing, en zo ben je er klaar voor nog voor de regels van kracht worden.

TL;DR: Op 11 november 2026 stelde de Europese Commissie de Digital Fairness Act voor, de grootste update van het Europese consumentenrecht in een generatie. Voor influencer marketing telt één zin meer dan alle andere: merken en bureaus moeten ervoor zorgen dat influencers hun verplichtingen nakomen. Reclamevermelding is dan niet langer alleen het probleem van de creator. Het wordt het probleem van de adverteerder. Het voorstel moet nog langs het Europees Parlement en de Raad, maar de richting ligt vast. En de boetes die erbij horen, zijn fors. Merken die vandaag al nagaan hoe creators hun content labelen, hoeven morgen niet in paniek te raken.
Slechts één op de vijf influencers vermeldt elke advertentie
De aankondiging kwam op een woensdag in Brussel. Eurocommissaris Michael McGrath noemde het pakket “de meest ambitieuze hervorming van de EU-regels voor consumentenbescherming in een generatie”. Het gaat ook veel verder dan creators: dark patterns, abonnementsvallen, gepersonaliseerde prijzen en verslavend design vallen er allemaal onder.
Influencer marketing krijgt een eigen regel, en die is duidelijk. Influencers moeten laten zien wanneer content betaald is, en ze mogen gesponsorde content niet langer als persoonlijk advies brengen, zo vatte Eunews op de dag zelf samen. Een uitgelekt ontwerp dat EUobserver een dag eerder inzag, wees op labels als “advertentie” of “commerciële samenwerking”, prominent in beeld.
Waarom zo streng? Omdat de sector al gewaarschuwd was. Toen de Commissie en nationale autoriteiten uit 22 lidstaten, Noorwegen en IJsland de posts van 576 influencers doorlichtten, waren de resultaten moeilijk te weerleggen.

97% plaatste commerciële content. Slechts 20% vermeldde dat consequent. Veel influencers gebruikten vage woorden als “samenwerking” of een simpel bedankje aan het merk, in plaats van de labels die de platforms zelf voor betaalde partnerschappen aanbieden. Precies dat gat wil de Digital Fairness Act dichten.
De zin die het risico naar merken verschuift
Regels voor reclamevermelding zijn niet nieuw. Nieuw is wie ervoor opdraait.
De vragen en antwoorden van de Commissie over het pakket zeggen het in één zin: “Merken en bureaus moeten ervoor zorgen dat influencers hun verplichtingen nakomen.” Advocatenkantoor A&O Shearman leest het voorstel op dezelfde manier: bedrijven die met influencers werken, moeten de naleving verzekeren via contracten of andere passende maatregelen. Ze kunnen het niet langer aan de creator alleen overlaten.
Drie details maken dit meer dan papierwerk:
- De reikwijdte wordt groter. Influencers mogen geen producten promoten die wettelijk niet geadverteerd mogen worden, die gevaarlijk zijn, of die als geschikt voor minderjarigen worden voorgesteld terwijl ze dat niet zijn.
- De regels worden strenger. De richtlijn oneerlijke handelspraktijken wordt een verordening. Die geldt dan rechtstreeks en overal hetzelfde, in plaats van 27 nationale interpretaties.
- De handhaving krijgt tanden. De Commissie kan grootschalige zaken zelf onderzoeken, met boetes tot 6% van de wereldwijde jaaromzet van een onderneming. Bedrijven van buiten de EU hebben bovendien een wettelijke vertegenwoordiger in de EU nodig.
Anders gezegd: een post zonder reclamevermelding is niet langer alleen een fout van de creator. Het kan de aansprakelijkheid van het merk worden.
Europa wachtte niet op Brussel
Komt dit plotseling? Niet echt. Verschillende van de actiefste influencermarkten in Europa kwamen al zelf in actie. Nederland en België lopen daarbij voorop.
- Nederland bracht grote creators in 2022 onder de Mediawet. Eerst gold dat alleen voor accounts met 500.000 volgers of meer. Sinds 16 juni 2025 is die grens weg: de reclameregels gelden nu ook voor kleinere influencers die met hun video’s geld verdienen of gratis producten krijgen. Wie 100.000 volgers of meer heeft, moet zich ook aanmelden bij het Commissariaat voor de Media. Die toezichthouder kan boetes tot €225.000 opleggen en deelde in 2024 zijn eerste boete uit aan een TikTokker voor verborgen reclame. Een #ad volstond niet. Het Commissariaat wil duidelijke woorden als “reclame”, “advertentie” of “betaald partnerschap”, in de video zelf en vooraan in de beschrijving.
- De Nederlandse zelfregulering legt de bal nu al deels bij de adverteerder. Sinds 1 juli 2026 geldt de vernieuwde Reclamecode Social Media & Influencer Marketing. Die geeft adverteerders een zorgplicht: ze moeten zich actief inspannen om influencers aan de regels te houden en optreden als het misgaat.
- België koos voor certificering. Sinds oktober 2025 kunnen creators het Influencer Certificaat behalen, een initiatief van de Influencer Marketing Alliance en de Raad voor de Reclame, met steun van onder meer de Jury voor Ethische Praktijken (JEP). Het bewijst dat ze de reclameregels kennen. Adverteerdersvereniging UBA nodigt alle merken uit om met gecertificeerde influencers te werken. Stellar is de exclusieve technologiepartner van dat certificaat.
- Ook de Belgische wet is duidelijk. Volgens de FOD Economie moet reclame altijd herkenbaar zijn, met een ondubbelzinnig woord als “reclame” dat je meteen ziet, zonder door te klikken. En in Vlaanderen wordt er gehandhaafd: de Vlaamse Regulator voor de Media gaf YouTuber Average Rob in november 2025 een boete van €5.000, omdat de sponsoring niet vooraan in de beschrijving stond.
- Frankrijk keurde in 2023 een influencerwet goed. Promotie van cosmetische chirurgie is verboden en bewerkte of gefilterde beelden moeten dat vermelden, met straffen tot €300.000 en twee jaar cel.
- Duitsland, een van de grootste creatormarkten van Europa, beslechtte de kernvraag voor de rechter. In september 2021 oordeelde het Bundesgerichtshof dat een betaalde post met een getagd product als reclame gelabeld moest worden. Creators die producten aanprijzen waarvoor niemand hen betaalde, hoeven dat niet. De test is simpel: wordt er betaald, dan komt er een label.
Het Verenigd Koninkrijk valt buiten de Digital Fairness Act, maar gaat dezelfde kant op. Reclametoezichthouder ASA bekeek meer dan 50.000 stukken influencercontent en zag dat iets meer dan een derde de regels voor reclamevermelding niet volgde. En sinds april 2025 kan de Competition and Markets Authority bedrijven boetes tot 10% van hun wereldwijde omzet opleggen voor inbreuken op het consumentenrecht, zonder eerst naar de rechter te stappen. Wie aan beide kanten van het Kanaal campagnes draait, krijgt dus dezelfde verwachting, onder twee verschillende regelboeken.
De Digital Fairness Act maakt van die nationale inspanningen één Europese basis. Voor merken die in meerdere landen campagnes draaien, is dat goed nieuws: één standaard in plaats van een lappendeken. Wie in Nederland al met de zorgplicht uit de reclamecode werkt, herkent de logica meteen.
Screening begint nu bij hoe een creator labelt
Nu het ongemakkelijke deel. De meeste merken kiezen creators nog altijd op bereik, engagement en uitstraling. Onder de nieuwe regels hoort er bij elke selectie een vierde vraag: hoe gaat deze creator om met reclamevermelding?
Een creator die elke eerdere samenwerking duidelijk heeft gelabeld, is een veiligere partner dan iemand van wie de gesponsorde posts lezen als spontane tips, hoe goed de cijfers ook zijn. En omdat het voorstel zich ook richt op producten die aan minderjarigen worden voorgesteld, moet je weten wie er echt kijkt.

Precies die geschiedenis is onmogelijk met de hand te controleren over honderden posts. Stellar analyseert de eerdere partnerschappen van een creator en toont hoe elke samenwerking werd vermeld, naast leeftijd, locatie en authenticiteit van het publiek. Zo zie je het patroon voor je tekent, en niet pas na een klacht.
Reclamevermelding is maar één deel van het plaatje. Dezelfde check moet ook kijken naar gevoelige onderwerpen, eerdere controverses en de categorieën waarmee je merk niet geassocieerd wil worden. Dat is de logica achter de AI-brand-safetychecks van Stellar, die tekst, beelden en video’s in de recente content van een creator lezen.

Elk merk trekt zijn grenzen anders. Een sterkedrankmerk, een speelgoedfabrikant en een bank hebben niet dezelfde rode vlaggen. Daarom stem je de categorieën in Stellar af op je eigen beleid, in plaats van op een generieke lijst.
Compliance hoort in de campagne zelf
De juiste creator kiezen is de eerste helft. De tweede helft: zorgen dat elke post die live gaat aan de norm voldoet. Want onder de Digital Fairness Act volstaat “het stond in de briefing” niet meer.
In de praktijk komt dat neer op drie gewoontes:
- Zet de reclamevermelding op papier. Leg in elke briefing en elk contract vast welk label de creator gebruikt, waar het staat en met welke platformtools.
- Keur goed voor publicatie. Controleer captions en beelden voor ze live gaan, zodat je een ontbrekend label in de draft opvangt en niet in een gepubliceerde post. Met Stellar beheer je briefings en contentgoedkeuring op één plek, en is het hele traject gedocumenteerd.
- Volg wat er echt online komt. Monitor elke gepubliceerde post, ook die welke afwijken van de goedgekeurde versie, met live contentmonitoring en rapportage.
Goed aangepakt is dit geen extra bureaucratie. Het is het bewijs dat je wilt kunnen tonen als een toezichthouder, of je eigen juridische afdeling, ooit vraagt hoe je dit hebt geborgd.
Wat er nu gebeurt
De Digital Fairness Act is een voorstel. Het Europees Parlement en de Raad onderhandelen nu over de tekst, en de definitieve regels en hun startdatum kunnen onderweg nog veranderen. Reken op lobbywerk over de details, van de exacte formulering van labels tot hoe ver de verantwoordelijkheid van merken moet reiken.
Wachten op de definitieve tekst blijft toch de verkeerde strategie. De verplichtingen bestaan in de geest al onder het huidige Europese consumentenrecht en in nationale regels, zoals die in Nederland, België en Frankrijk. Het voorstel maakt ze vooral scherper, uniformer en een stuk duurder om te negeren.
Conclusie
De Digital Fairness Act maakt van een oude grijze zone een duidelijke verwachting: betaal je voor invloed, dan ben jij verantwoordelijk voor hoe die gelabeld wordt.
Vier dingen om te onthouden:
- Reclamevermelding wordt jouw taak. Merken en bureaus moeten ervoor zorgen dat creators de regels naleven, en niet alleen hopen dat ze het doen.
- De inzet stijgt fors. Boetes tot 6% van de wereldwijde omzet en rechtstreekse handhaving door de Commissie veranderen de risicoberekening van elke campagne.
- Screening krijgt een nieuw criterium. Hoe een creator reclame vermeldt, wie er echt kijkt en hoe het met brand safety staat, weegt even zwaar als bereik.
- Bewijs wint van beloftes. Schriftelijke briefings, contentgoedkeuring en monitoring van posts tonen aan dat je het werk hebt gedaan.
Het goede nieuws: je hoeft influencer marketing niet opnieuw uit te vinden. Je moet het alleen met bewijs doen. Stellar helpt merken en bureaus de juiste creators te kiezen en campagnes te draaien waar ze achter kunnen staan, op hun eigen voorwaarden.
Klaar voor influencer marketing waarvan je kunt bewijzen dat ze klopt?
Check hoe creators reclame vermelden voor je tekent, keur content goed voor die live gaat en houd elke post bij.
Meer artikelen
BlogsAI en influencers vinden in 2027: verder dan je onderbuikDoor Sarah Levin Weinberg, medeoprichter en CMO van Stellar. Spijt van een ambassadeur is zelden pech. Het is een kwestie van methode, en van toegang…
BlogsAI en reisinfluencermarketing in 2027: klaar voor take-off?Door Sarah Levin Weinberg, medeoprichter en CMO van Stellar. AI kan vandaag het mooiste strand ter wereld verzinnen. Net daarom tellen vertrouwen, en…
BlogsAI-shoppingassistenten lezen je creators. Jij ook?AI-assistenten stellen de shortlist samen nog voor je klant een productpagina ziet, en ze bouwen die op wat creators zeggen. Dit is wat dat betekent…